تکنیک های رفتار با کودکان
به کودک نگویید اگر حالا همراه من نيايي، ديگر با تو کاري ندارم و براي هميشه کنارت ميگذارم!
هر گز بچه ها را از رهاکردنش نترسانيد. پدر و مادر بايد براي فرزندشان پناهگاه امني باشند، تا از آنجا بچه ها بتوانند به دنيا گام نهند. در غير اينصورت آنان از حيث رفتاري، به افرادي وابسته وبدون اعتماد به نفس بدل ميگردند.
چنانچه کودک نوپايي داريد که گوشه خيابان نشسته و تکان نميخورد، بايد بگوييد:” يا با من بيا يا دستت را ميگيرم و با خود ميبرم.” و اگر ضرورت ايجاد کرد، بلندش کنيد و با خود ببريد. اگر فرزندتان دوست دارد وقت تلف کند، بکوشيد به وي توجه بيشتري داشته باشيد. مثلا بگوييد:” تو دقيقا پنج دقيقه وقت داري تا با دوستت بازي کني و بعد بايد برويم.” اين کلام موثرتر از آن است که بچه را بترسانيد به اين که او را ميگذاريد و ميرويد.
اگر حرفهاي ناصحيح به فرزندتان زدهايد، فرصتهاي زيادي براي جبران آنها نداريد. بايد اذعان داشت که اينان ويژگي برگشت ناپذيري دارند. روانشناسي موسوم به فلمينگ توصيه ميکند که:” به نزد فرزندتان بشتابيد، وي را در آغوش بگيريد و بگوييد من حرفهاي زشتي به تو زده ام؛ برخي اوقات که از کوره در ميروم، سخناني به تو ميگويم که به هيچ عنوان دوست ندارم متاسفم.” اين برخورد نه فقط موجب بهبودي رابطه شما با فرزندتان ميشود، بلکه ايشان ميآموزند که وقتي در شرايطي قرار ميگيرند که سبب خشمگينيشان ميگردد، بايد چه کرده و چگونه خويشتن را مهار کنند.
اين دستور مهم را به خاطر بسپاريد:” پيوسته دست به کاري بزنيد که بچهها پي ببرند، دوستشان داريد…